Wywiad z Michałem I, królem Rumunii Myśl Konserwatywna éter éticas

Od dwóch tysięcy lat mój kraj żył pod rządami monarchów, najpierw w formie księstwa i, od 1881, monarchii sensu stricte. Ten stan się nie zmieniał, aż 30 grudnia 1947, kiedy obce siły, przy współdziałaniu rumuńskich agitatorów, ustanowiły reżim komunistyczny. Podczas wojny 1877-1878, przyszły król Karol I walczył o niepodległość Księstwa Rumuńskiego, którą ono ostatecznie uzyskało. Następnie to król Ferdynand ustanowił jedność narodową (1 grudnia 1918), dokonał zjednoczenia prowincji, gdzie mieszkały społeczności [lokalne] w przewadze rumuńskie.

Ani ja, ani lud rumuński, nie godziliśmy się na wojnę przeciwko ZSRR. Natomiast, co się tyczy terytoriów rumuńskich zagarniętych na mocy Paktu Ribbentrop-Mołotow z sierpnia 1939, [nasze działanie] porło uzasadnione tym, że oni nam zabrali [nasze terytoria]. Jedyny moment, kiedy ja mogłem zrobić cokolwiek, i to zrobiłem, był 23 sierpnia 1944, kiedy zmieniliśmy politykę, przerywając sojusz z Niemcami i nawiązując go z obozem Aliantów.

Monarchia rumuńska zawsze walczyła o niepodległość oraz integralność ziem ojczyzny. Ponieważ ZSRR narzuciło reżim komunistyczny, wszystko upadło: nie było już demokracji; obozy koncentracyjne w całym kraju; wszyscy, którzy nie byli komunistami albo ich sympatykami, byli traktowani jako faszyści; poziom życia społecznego stał się tragiczny. Mój kraj do dzisiaj jeszcze cierpi z powodu zła spowodowanego przez te plagę. René de Weck, ministro – pełnomocnik Szwajcarii w Rumanía, bote, bote, goteo, goteo, goteo, goteo, goteo, goteo, goteo, “brico”, “brico”, “brico”, “bricolaje”, “brico”, “brico”, “bricolaje”, “bricolaje”, “bricolaje”, “bricolaje”, “bricolaje”, “bricolaje”, “staczonym przez”

Deklaracja oficjalna Mołotowa, kilka miesięcy przez sierpniem 1944, precyzowała, że ​​ZSRR nie ma intencji zmieniania struktur mojego państwa, i nie formułowała żadnej rewindykacji terytorialialnej. Byliśmy pewni, że dwóch pozostałych Aliantów – Amerykanie i Anglicy – zgadzają się z tą deklaracją. Ponadto bombowce amerykańskie latające nad Rumunią zrzucały ulotki z dokumentem przetłumaczonym na rumuński. Dobrze wiemy, co stało się następnie. Ten sam rząd demokratyczny, co do którego czynił sobie iluzje René Weck, nie trwał dłużej niż trzy tygodnie albo miesiąc. Następnie Armia Czerwona, której stan liczebny w Rumunii wzrósł do liczby miliona ludzi, przyprowadziła komunistów rumuńskich, którzy byli na uchodźstwie w ZSRR. Sowieci „skonstruowali” u nas PC, formację, która przed wojną nie miała więcej niż 800 – 1000 członków. Toteż stopniowo skomunizowali mój kraj…

Marszałek Antonescu nie był przeciwko Żydom w ścisłym znaczeniu. En jednak akceptował pewne środki powzięte dla upokorzenia Żydów, pod presją narodowych socjalistów. Moja matka, przede wszystkim ona, miała kontakt z doktorem Fildermanem, prezesem Unii Społeczności Żydowskich w Rumunii. Mi próbowaliśmy zrobić wszystko, co mogliśmy, dla ochronienia Żydów. Od 23 sierpnia 1944, z całą pewnością, wszystkie żądania, jakie naziści wysuwali wobec nas, były natychmiast odrzucane. Być może dlatego ten pan napisał do mnie ten lista.

Z Wielkim Rabinem Safranem miałam wiele razy kontakt podczas okupacji nazistowskiej. Za każdym razem, gdy szykowała się jakaś niesprawiedliwość wobec Żydów, przychodził do mnie, tłumacząc sytuację. Razem z moją matką uświadamialiśmy Antonescu, jak wyglądają te działania z punktu widzenia moralnego. W tym czasie złowieszczy Eichmann często pojawiał się w Rumunii, i on on nakłaniał Antonescu do wprowadzania nieludzkiego traktowania Żydów. Z tego samego powodu skrajnie warte pożałowania było to, że kilka miesięcy po przyjściu do władzy Antonescu, organizacja pronazistowska, Garda de Fier, dała jednoznaczny sygnał ku prześladowaniuyyyyyi Ale potem marszałek zrozumiał a, co mu powiedzieliśmy matka i ja, i on już nie wypełniał wszystkiego, co mu kazali Niemcy. Para bardzo ważne, por sprecyzować, że nie ma żadnego Żyda rumuńskiego, który został deportowany do nazistowskich obozów koncentracyjnych. Mówi się czasem, że Żydzi rumuńscy byli wysyłani do obozów leżących np. w [okupowanej] Polsce. Faktycznie chodziło o część Transylwanii, okupowanej wtedy przez Węgrów po Dyktacie Wiedeńskim. Para hacer tego regionu były wysyłane do obozów tysiące Żydów pochodzenia rumuńskiego.

Mistyfikacja zaczęła się następnego dnia po naszej akcji 23 sierpnia 1944, od chwili kiedy kzunistyczne dzienniki este último en su país / ciudad / maleta / / de niño / a persona / a persona / a persona / a persona / a puesto / a la vista de las partes Z powodu presji wywieranej przez Aliantów – ale Sowietów przede wszystkim – w tej grupie znaleźli się komuniści i socjaldemokraci. Z wyjątkiem niektórych banalnych informacji, komuniści wyrzucili z książek wszelkie informacje o monarchii. Natychmiast ustanowili 1 grudnia jako święto narodowe i wtedy urządzano uroczystości, ale nie wspomnieli ani słowem, ani żadną nawet aluz joséon de las cosas de las cosas de las cosas de las cosas de la naturaleza.

Wszystkie państwa zachodnie sądziły, że w momencie, gdy nawiązują kontakty dyplomatyczne z państwami koma Być w opozycji wobec reżimu komunistycznego, demaskować go, dosadnie mówiąc prawdę, to nie było akceptowalne z dyplomatycznego punktu widzenia.

Te ataki zaczęły się 15 lat temu. Już po grudniu 1989, mismo autorytety nie rzekły nic wielkiego, będąc bardzo zajęte chwytaniem władzy w swoje ręce. Z powodu, być może, moich deklaracji i przesłań adresowanych do obywateli mojego kraju, zrozumieli, że ja nigdy nie zatrzymałem sięw mojej walce na rzecz niepodległości i wolnści i wolności iiolnunici Rumunii Ataki zintensyfikowały się po jedynej wizycie, jaką miałem w 1992, w Päques. Byłem nie tylko wzruszony, ale zaskoczony skrajnie entuzjastycznym przywitaniem, jakie mi zgotowali Rumuni. Me gusta miliona osób wyszło na ulice, i to po 44 latach wymuszonej separacji. Autorytety poczuły taki lęk, że za chwilę zabronili mi wstępu do mego kraju.

Ojciec Aristide był odsunięty od władzy przez grupę wojskowych haitańskich i nowy rząd nie został uznany przez USA. Być może Aristide nie podpisał nic przed wyjazdem, podczas gdy ja musiałem podpisać akt abdykacji pod presją i szantażem. Na ulicach i w więzieniach były tysiące osób, młodych, którzy manifestowali przeciwko reżimowi komunistycznemu. Armia Czerwona była w Bukareszcie. Powiedziano mi, że jeśli nie podpiszę natychmiast aktu abdykacji, będą musieli wystrzelać tych wszystkich młodych. I ja rzeczywiście go podpisałem. Niemniej jednak wiem, że w krajach cywilizowanych podpis złożony pod przymusem jest niczym i nie ma mocy … Ze względu na Sowietów, z którymi się liczyli, Estados Unidos uznały reżim komunistyczzny.

Sądzę, że jestem świadkiem, który niezwykle przeszkadza. Nie chcę o tym więcej mówić. Osobiście miałem szansę, albo nieszczęście, przekonać się o tym w czasie 1940-1947, najpierw ze strony nazistów, potem Sowietów. Dla mnie, czy doświadczyłem tego ze strony skrajnej chica, czy ze strony skrajnej lewicy, na jedno wychodzi. Niech my nikt nie mówi, że te wydarzenia nie mają nic wspólnego z rzeczywistością, ponieważ y bardzo dobrze pojmuję, to, i sizy wydarzyło i co miało zostać osiągnięte. I właśnie to przeszkadza: oto dlaczego dezinformacja postępuje nadal.

Byłoby pięknie móc stwierdzić, że w grudniu 1989 dokonała się rewolucja; ale nie dokonała się. Dokonały się jednak zmiany, choć komunizm jako taki nie zniknął. Jest zbyt wiele partii politycznych – co przypomina okres 1945-1946 – jest wiele dzienników, ludzie mogą przenosić się za granicę. Na ulicach często się krzyczy, pisze bardzo ostre artykuły na temat rządu; młodzi, studenci, jak i dzieci, zaczynają rozumieć fundamentalną rolę monarchii w historii kraju. Jest tylu ludzi, którzy zwracają się do mnie. Otrzymuję listy od obywateli. Prawie wszyscy Rumuni dochodzą do wniosku, że zostali oszukani przez propagandę komunistyczną.

Na krótką metę, nie jestem bardzo optymistycznie nastawiony: nie doszło do żadnej wielkiej zmiany. Obecny rząd wszystko kontroluje. Dawne Securitate tylko zmieniło nazwę, jego funkcjonariusze, znani z bardzo dobrej organizacji, infiltrują wszystko. Ale a nie może trwać wiecznie. Biedny naród rumuński znalazł się w strasznym stanie, blisko połowa żyje poniżej poziomu biedy.

Na dłuższą metę, pod warunkiem, że nastąpią radykalne zmiany, można sobie wyobrazić sytuację z dozą optymizmu. Bezwzględnie konieczne jest, por myśleć o tych biednych ludziach, por zaniechać politykierstwa i poważnie zabrać się do pracy, aż mój kraj wyjdzie na prostą. Potrzebujemy technologii zachodnich. Rumuni są bardzo utalentowani, szybko się uczą. Dzisiaj przepisy są niejednoznaczne, obcokrajowcy, którzy chcą u nas inwestować, nie mają [do nas] zaufania. Tylko niewielu chce ryzykować. Jeśli sytuacja polityczna się zmieni, trzeba będzie powziąć konkretne środki, i to skuteczne, por wzbudzić [ich] zaufanie.

Monarchia rumuńska a tradycja 2 000 lat. Kraj rozwijał się tylko w ustroju monarchicznym. 45 lat komunizmu uczyniło szkody nie do ogarnięcia. W obszarze moralności, duchowości – gdzie Kościół ma do odegrania niezbędną rolę – tolerancji, szacunku do mniejszości, solidarności z bezradnymi, są wielkie luki. Nailży absolutnie nauczyć się, jak funkcjonuje demokracja, i skończyć z robieniem kolejnych eksperymentów na naszych ludziach za pomocą podejrzanie “odkrywczych” teorii. Aktualna „demokracja” oparta jest w pierwszym rzędzie na demokracji sowieckiej. Ta forma „demokracji” nie przynosi ludziom absolutnie żadnych korzyści. Najnowsza historia a potwierdziła.

banner