Rodzaje glikoli oraz ich zastosowanie w przemyśle – Oleje techniczne i smary – GORNER Sp. zoo. divertículo uretral

Właściwości: Glikol etylowy jest bezbarwną cieczą o dużej lepkości. Z wodą miesza się bez ograniczeń, co wynika z dużego udziału grup hydroksylowych w budowie cząsteczek glikolu. Rozpuszczalność w innych substancjach jest różna, np .: dobrze rozpuszcza się w alkoholach alifatycznych, aldehydach, ketonach i kwasie octowym; w benzenie, benzynie i olejach mineralnych rozpuszcza się trudno zaś w ogóle nie rozpuszcza się w czterochlorku węgla. Wysokie temperatury wrzenia – przy stosunkowo niewielkiej masie cząsteczkowej – wskazują na bardzo silną asocjację cząsteczek w fazie ciekłej w wyniku tworzenia wiązań wodorowych.

Otrzymywanie: Glikol etylenowy otrzymywany jest głównie z etylenu. Pierwszy etap polega na utlenieniu etylenu w obecności katalizatora do tlenku etylenu. Następnie powstały tlenek poddaje się hydrolizie w środowisku kwaśnym w celu otrzymania ostatecznego produkty czyli glikolu etylenowego. Reakcje to możemy przedstawić w sposób następujący:

Zastosowanie: Głównym zastosowaniem glikolu jest produkcja włókien syntetycznych oraz żywic, które stosowane są do wyrobu laminatów i farb. Jest również składnikiem niezamarzających płynów do chłodnic samochodowych, np. płyn „borygo” está bien. 50% wodnym roztworem glikolu z dodatkami antykorozyjnymi. Można go stosować w temperaturze do -35 ° C. Występuje również jako składnik kosmetyków i detergentów.

Szkodliwość: Glikol etylenowy jest substancją szkodliwą, depresyjnie działającą na ośrodkowy układ nerwowy. Działa drażniąco na błony śluzowe nosa i spojówki. Organizm wchłania go poprzez drogi oddechowe, skórę oraz z przewodu pokarmowego. Drogą pokarmową glikol początkowo powoduje objawy podobne do upojenia alkoholem, po czym (po kilku bądź kilkunastu godzinach) doprowadza do kwasicy metabolicznej. W przypadku podgrzewania glikolu powstająca para może prowadzić do utraty przytomności, natomiast w małych stężeniach powoduje podrażnienie nosa i gardła oraz bóle głowy. Warto zatem przy pracy z glikolem zachować szczególną ostrożność.

Glikol propylenowy to organiczny związek chemiczny z grupy alkoholi dwuhydroksylowych czyli dioli. Temperatura del agua pokojowej jest bezbarwną, bezwonną, oleistą cieczą, o słodkawym smaku i wysokiej lepkości. Na skalę przemysłową glikol propylenowy otrzymywany jest przez uwodnienie tlenku propylenu. Znajduje szerokie zastosowanie w przemyśle i medycynie

Zastosowanie surowca: Glikol propylenowy jest szeroko stosowany m.in. w przemyśle spożywczym – jako konserwant E1520, emulgator, składnik barwników i aromatów; chemicznym: zastępowanie szkodliwego glikolu etylenowego; chemii gospodarczej: środki higieny i produkty kosmetyczne m.in. jako czynnik nawilżający skórę, składnik pasado (s) para el wtema del adtema del adtema del adtema del adtema del śtema del śtema del ś Jako podłoże hacer rozprowadzania składnika czynnego leku), tytoniowym przemyśle (Jako czynnik nawilżający Tytoń), produkcji elektronicznych papierosów. Ponadto stosowany broma Jako PLYN roboczy w prasach hydraulicznych oraz w systemach chłodzących Jako PLYN chłodzący (chłodziwo). Glikol propylenowy wykorzystywany broma często hacer produkcji środków przeciw zamarzaniu. Może być również stosowany, jako półprodukt chemiczny do wytwarzania wysokiej jakości nienasyconych żywic poliestrowych, stosowanych w farbach i lakierach.

Bezpieczeństwo dla zdrowia: Glikol propylenowy uznawany jest za związek nieszkodliwy dla zdrowia, lub o bardzo niskiej szkodliwośści. Nie stwierdzono por powodował uczulenia, nie wykazuje rakotwórczości i nie jest mutagenny. Kontakt z nierozcieńczonym glikolem propylenowym może wywołać podrażnienia oczu i skóry, jednak niegroźne i łatwo ustępujące, zwykle wraz z ustaniem kontaktu. W ciele jest szybko przekształcany w kwas mlekowy (w sposób podobny do przekształcania w mięśniach cukru w ​​energię). W środowisku łatwo ulega biodegradacji

Zastosowanie surowca: Surowiec stosowany jest m.in. hacer wytwarzania nienasyconych poliestrowych żywic, termoplastycznych poliuretanów i plastyfikatorów, Jako Srodek pomocniczy hacer wyrobu szkła i cementu, w produkcji mebli, más allá de hacer obuwia, farb drukarskich, płyt gipsowo – kartonowych, emulgatorów oraz płynów zapobiegających zamarzaniu, Kosmetykow, smarów, płynów hamulcowych, płynów do odklejania tapet oraz jako środek ogrzewający lub chłodzący paliwo.

Zastosowanie: Jest istotnym składnikiem do wytwarzania włókien i folii poliestrowych, tereftalanu (PET) żywic polietylenowych i chłodziwa silnika. Ponadto MEG jest ważnym składnikiem przy wytwarzaniu takich końcowych produktów, jak: odzież (m.in.kestkeniny poliestrowe iotskyac) , mieszanki chłodnicze do silników mechanicznych i środki przeciw zamarzaniu. Jako surowiec utrzymujący wilgoć (przyciągający wodę) MEG jest równieżnnim składnikiem do zastosowania go przy produkcji lub obróbce włókien poliestrowych, papieru, klejów, farb drkukkukkukasu

Bezpieczeństwo dla zdrowia: Wdychanie oparów nie jest niebezpieczne, choć wysokie stężenie substancji w powietrzu może spowodować podrażnienie dróg oddechowych. Substancja może powodować podrażnienie oczu, łzawienie, ból oka lub zaburzenia widzenia. Kontakt ze skórą może być lekko drażniący dla skóry. Substancja nie uczula. Jej spożycie Może spowodować nudności i wymioty, kwasicę metaboliczną, depresję ośrodkowego układu nerwowego, efekty krążeniowe, tachykardię, nadciśnienie, zastoinową niewydolność SERCA, zespół niewydolności oddechowej dorosłych, czasem prowadzić Może hacer śmiertelnego nerek uszkodzenia.

banner