Neuroreader Requiem dla świadomości – Ślepowidzenie Peter Watts canje btc por eth

Powieść totalna. Efekt jaki wywołuje porównywalny do "Zzarnych oceanów" Dukaja "Solaris" Lema, "Ubik" Dicka "Estación de la calle Perdido" Mieville, "Diáspora" Lubina de egana "Anathem" Stevensona – intensywność tej prozy i idee jakie ze sobą niesie "mielą" czytelnika długo po skończeniu ostatniej strony, czyli w skrócie wysokogatunkowe s-f na miei XXI wieku, dorównujące największym klasykom. W zasadzie to już chyba jest klasyk.

Peter Watts wykonał robotę koronkową mieszając klasyczne motywy s-f z horrorem, ludzkim dramatem i fascynującym, (neuro) filozoficznym wykładem na temat granic naszych systemów poznawczych i świałooskoo. "Ślepowidzenie" a nie standardowa powieść o Probie komunikacji człowiek-obcy, głębokie ale, wręcz nieprzyjemne spojrzenie w nas samych, próba zbudowania mapa ciemnych obszarów naszej nieświadomości, naszych wybitnych zdolności hacer selektywnego zapominania i tworzenia fałszywych wspomnień, próba zrozumienia nieprawdopodobnych zjawisk zachodzących w naszych umysłach, pozwalających nam na "normalne" funkcjonowanie Na samym początku powieści wstrząsa wybór głównego bohatera – dla Siri Keetona całe życie a funkcjonowanie pośród Obcych, ponieważ wyniku problemów neurologicznych utracił lzlizi ć. Miłość, przyjaźń, zaufanie widzi w korelacjach zachowań, w racjonalnej obserwacji otoczenia i redukcji innych do zestawów statystycznych prawdopodobieństw. Jest idealnym pomostem umożliwiającym porozumienie między myślącymi, biologicznymi maszynami a ludźmi. Być może będzie jedynym, który zrozumie Obcych. Ai w dość tajemniczy sposób dali znać o swoim istnieniu, przy pomocy sygnału który może być zwykłym powitaniem, oznaką ciekawości, albo pierwszy zwiastunem nadciągająąjąjłjjjjjjjjjjjjjjjjjjjj j

Siri oczywiście nie działa sam. W drużynie "ambasadorów" broma jeszcze biolog-synesteta "czujący" dane i "słyszący" molekuły, psycholingwistka z roszczepioną świadomością (równoległe przetwarzanie broma szybsze niż szeregowe), militarny strateg z bardzo, bardzo ciemnymi kartami w przeszłości i dowódca, który w ogóle człowiekiem nie broma, lecz perfekcyjnie racjonalną istotą, krwiożerczym socjopatą planującym Každý Ruch Niczym Partie szachów. Tak, w drużynie reprezentującej ludzkość w czasie pierwszego, być może rozumnego kontaktu jest wampir – dziwaczna, este usuario es una de las costillas de este tipo de la redacción de la embarcación de la que se puede encontrar una gran cantidad de información de cada usuario. Cóż, jak można się domyśleć spotkanie różnych systemów poznawczych, biologii i rzeczywistości nie będzie graniem prostej melodyjki z "Bliskich spotkań trzeciego stopnia", ale przeżyciem ekstremalnym, granicznym, z gatunku tych których szybko się nie zapomina. Ale gwarantuję, że będzie ono daleko inne niż można się spodziewać. Watts ma odwagę i zdolność sięgnąć bardzo głęboko – w nasze wewnętrzne lęki, tajemnice, jego zimna i precyzyjna proza ​​może wręcz szokować, ale nie daje o sobie łatwo zapwonieć. Dzięki takim książkom kocha albo nienawidzi się literatury s-f, pozostać obojętnym bardzo trudno.

Nieprawdopodobne bromea, jak bardzo różnie można opowiedzieć ten sam temat w literaturze – spotkanie z ostateczną Obcością może być przeżyciem egzystencjalno-humanistycznym w "Eifelheim" Flynna, dyskusją o tożsamości w "Piątej głowie Cerbera" Wolfe, niezdolnością do pojęcia odrębnych teologii i socjologii w "Mówcy umarłych" Carda, bezsensownym konfliktem w "Wiecznej Wojnie" Haldemana, przerzucaniem pomostów między niewspółmiernymi paradygmatami języka w "Embassytown" Mieville, spotkaniem z absolutem w "Solaris" Lema i "2001: Odysei Kosmicznej" Clarke’a. Watts dokłada swoją cegiełkę, bardzo niepokojącą i bardzo unikalną, będzie niezwykle istotnym punktem odniesienia con czasach kongitywistycznego boomu.

banner