Najlepsze gry z dziećmi w roli głównej – zGRAna rodzina monterosa forfait

Literatura ma Małego Księcia, Dzieci z Bullerbyn, Marry Lenox z Tajemniczego Ogrodu, Stasia i Nel z W Pustyni i w puszczy … Podobnie jest z filmem: Elliot z E.T., Cole Sea z Szóstego Zmysłu, Sam i Suzy z Kochanków z księżyca, Matylda z Leona Zawodowca czy Hit-girl z Kick-ass – lista nigdy się nie końcczy.

Z okazji dnia dziecka wybraliśmy kilka tytułów, które w ciekawy, niecodzienny sposób pokazują dziecięce przygody. Skupiliśmy się na postaciach dziecięcych i nastoletnich z doskonale znanych bądź stosunkowo nowych i / lub dostępnych w sprzedaży gier oraz tych, w których da sięz jednoznacznie wyłoniich goplopopopopolchopopopopopopopopopopopopopearopearcopa.com W zestawieniu pomijamy gry edukacyjne i jednoznacznie klasyfikowane jako “dla dzieci”. Z założenia w tego typu grach nie spotkamy się z kreacjami małych bohaterów, które mogą wzbudzać nawet skrajne emocje w odbiorcach i być różnie odbierane w zależności od wieku i dojzazozaza.

Cała historia potrafi wycisnąć łzy z oczu, czternastoletniej Ellie po prostu nie sposób nie lubić. Przyspieszony kurs dojrzewania, który przechodzi i walka o przetrwanie na każdym kroku, nie zabija w niej dziecka. Gra co jakiś czas przypomina nam, że mimo traumatycznych przeżyć, Ellie nadal jest nastolatką. Miejsce na naszej liście zawdzięcza również temu, że Ellie jest też główną bohaterką samodzielnego dodatku do gry – Left Behind.

Limbo a gra, w której wcielamy się w małego chłopca szukającego swojej siostrzyczki w mrocznym, czarno-białym świeciene w którym na każdym kroku czeka śmiernene nzoczez Aby iść naprzód, należy wykazać się nie lada sprytem i zręcznością. Para piękna, choć smutna i brutalna opowieść o nieustępliwości, tęsknocie, strachu i przełamywaniu słabości. Niektórzy gracze dopatrują się głębszej metafory, zgodnie z którą pod postacią małego chłopca kryje się osoba chora na depresję. Dla innych Limbo jest opowieścią o przestraszonym życiem dorosłym, który jest zagubiony i stąd czuje się jak małe dziecko – błądzące we nestle, starające się uniknąć wszechobecnych puzzouzouzouzouzouzouzouzouzouzouz ap ap

Jak widzicie gra nie należy do radosnych. Tematyka, którą porusza (lub w daleko idących interpretacjach chcemy, aby gra poruszała) zdecydowanie odbiega od gier, które stają przed naszymi oczami na słowa “dziecko jako bohater gry”. Zdecydowanie jednak warto w ni zagrać: to niezwykle ładna, un zarazem ascetyczna gra, w której co rusz jesteśmy zmuszeni rozwiązywać zagadki logiczne pod presją czasu.

Didi nie jest już dziewczynką, lecz nie jest jeszcze nastolatką. W tym trudnym okresie przychodzi jej stawić czoła nie tylko dojrzewaniu, ale i kłótniom między rodzicami. Pomaga jej w tym jej “wyimaginowana” przyjaciółka Dawn, potrafiąca zamienić się w cień. Dawn jest ucieleśnieniem dojrzałego superego Didi. Jako przyjaciółka naszej głównej bohaterki chce zmienić bieg wydarzeń, tak aby naprawić sytuację rodzinną Didi.

Contraste w bardzo ciekawy sposób łączy grę logiczną z platformową. Dawn potrafi zamieniać się z trójwymiarowej osoby w dwuwymiarowy cień – ta zdolność pozwala obu postaciom rozwiązywać zagadki. Cała historia utrzymana jest w stylistyce noir – mamá tutaj silne kontrasty graficzne, świetne operowanie cieniem i nocne, tajemnicze miasto. Podróż po oświetlonych nocnymi lampami uliczkach i zaułkach sprawia bardzo pozytywne wrażenie i na długo zapada w pamięć.

Clementine to kolejna w naszym zestawieniu osierocona dziewczynka w postapokaliptycznym świecie opanowanym przez zombie. Podczas gry obserwujemy jej przemianę z przerażonego, zahukanego i głodnego dziecka w samodzielną i zaradną dziewczynę, która musi stawić colełn kolejnym trudnym decyzju i chaccccccccccccczccczcccccccccccccccccccccccccccccccczcczcczcczcczcz główną bohaterką gry

The Unfinished Swan nie jest standardową grą przygodową. Posiada unikalną mechanikę: wszystko wokół jest białe, gracz strzela czarną farbą, odkrywając kształt otaczającego go świata. Jedyną wskazówką, w którym kierunku się udać, s złote ślady łabędzia. El cisne inacabado a piękna opowieść o podnoszeniu się po stracie i przejmowaniu kontroli nad własnym losem.

Gra oferuje bardzo ciekawe, choć początkowo niewygodne sterowanie. Podczas rozgrywki za pomocą jednego pada kierujemy ruchami zarówno Naiee jak i Naia – część przycisków wywołuje akcje u jednego z nich, a część u drugiego. Jak przystało na grę zręcznościową, niezbędna jest tutaj koordynacja i szybkość – niektóre zagadki są na czas. Przy jednym padzie sterowanie w tej grze broma nie lada wyzwaniem.

Gracze na całym świecie dostrzegają bardzo szybko analogię między sterowaniem a relacjami i braterską więzią. Podobnie jak w ICO i tutaj gracz odczuje, że pad nie jest jedynie narzędziem sterującym w grze – jest czymś więcej, o czym przekonujemy się brnąc w historię. Stuprocentowe zrozumienie, więź oraz dążenie do wspólnego celu s tej w tej grze ukazany w niemal mistrzowski sposób.

banner