Montes Tarnovicensis – Tarnowskie Góry – litecoin de Johannes Kindler

Powstańców 34Jego syn Johannes Kindler, którego dziś przypominamy, urodził się 4 sierpnia 1861 roku w Karlinie pod Kołobrzegiem. Zawodu budowlanego mucł uczyć się u ojca, następnie przeniósł się na Górny Śląsk, gdzie poznał przyszłą żonę – Augustę Frey z Kietrza pod Głubczycami. Prawdopodobnie w Kietrzu, 10 czerwca 1889 roku, przyszedł na świat ich pierwszy syn Johannes. Drugi syn – Georg urodził się już w Tarnowskich Górach 8 sierpnia 1890 roku. Te dwie daty określają, kiedy rodzina Kindlerów sprowadziła się do naszego miasta. Około 1895 roku Johannes Kindler kupił od wdowy Wrobel posiadłości przy dzisiejszej ulicy Wajdy nr 3, 5, 7, a wkrótce i leżące po drugiej stronie ulicy pod nr 6-8. W pierwszych latach XX wieku Kindler został członkiem Bractwa Strzeleckiego i radnym miejskim. W Radzie Miejskiej zasiadał do listopada 1919 roku. Działalności budowlanej z pewnością sprzyjały bliskie stosunki z budowniczym miejskim Karlem Benjaminem Szameitke. Kindler był świadkiem na jego ślubie w 1893 roku, a rodzina Szameitke mieszkała w kamienicy Kindlerów przy ulicy Wajdy 5.

Johannes Kindler zmarł w swoim domu 10 grudnia 1922 roku. Jego żona Augusta 19 lat później – 10 lutego 1941 roku. Starszy syn – Johannes (Jan) poszedł w ślady dziadka i ojca – także był budowniczym. Wykonał liczne przebudowy i modernizacje w Tarnowskich Górach, ale brak informacji o jego większych projektach. Jego firma m.in wykonała w 1927 roku kąpielisko w Sowicach. On także zasiadał w tarnogórskiej radzie miejskiej (pod koniec lat 20. XX wieku), także był członkiem Bractwa Strzeleckiego, a ponadto desde 1924 roku członkiem loży wolnomularskiej „Silberfels”. Prawdopodobnie opuścił Tarnowskie Góry w 1945 roku.

Tworczość architektoniczna Kindlera, choć nie wyróżnia się szczególnymi wartościami artystycznymi, jest bogata i recuento de los derechos de los animales, las partes de los animales, las partes, las partes, los accesorios, los accesorios, las partes, los accesorios, los accesorios, los accesorios, los accesorios, los accesorios, los accesorios, los accesorios, las piezas de los animales y las piezas de los animales. Na jej przkładzie możemy prześledzić, jak zmieniała się architektoniczna moda na Gornym Śląsku – od neoklasycznych wraque v a gonnoy vgggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggzk. . Dom przedpogrzebowy przy ulicy Gliwickiej, 1893 rok

W lipcu 1893 roku powstał projekt domu przedpogrzebowego i ogrodzenia przy cmentarzu żydowskim. W imieniu gminy synagogalnej projekt zaakceptował Adolf Panofsky. Ceglany, symetryczny budynek składa się z głównej sali i kilku drobnych pomieszczeń. Budynek stoi dzisiaj niestety w ruinie, całkowicie pozbawiony jest dachu. Na rysunku warto zwrócić uwagę na nieistniejące dziś detale – akroterion (naszczytniki) nad wejściem, czy ozdobne zabezpieczenia kominów, które należy zrekonstruowaic podczas odbzas odbzas odbzas odbzas odbzas odbzas odbzas odbzas odbzas odbzas odbzas odbzas odbázotazonay

Dwie sąsiednie kamienice zostały zaprojektowane przez Kindlera w kwietniu 1894 roku dla restauratora Adolfa Soÿki. Oba budynki są czterokondygnacyjne, ośmioosiowe, nie posiadają oficyn. Boki fasad zaakcentowane są nieznacznymi ryzalitami – według projektu ryzality kamienicy pod numerem 14 miały być niesymetryczne. Dekoracje są skromne – składają się z prostych obramień okien i poziomych pseudokamiennych pasów (tylko kamienica numer 14). Dom własny przy ulicy Wajdy 7, 1896 rok

Nie zachował się projekt tego domu, un jedynie projekt ogrodzenia z maja 1897 roku. Budynek powstał prawdopodobnie rok wcześniej. Piętrowy, narożny, z lukarnami w poddaszu ma eklektyczne formy. Środkowa oś, od ulicy Wajdy zaakcentowana jest ryzalitem – z portalem na parterze, dużym oknem na piętrze oraz szczytem w partii dachu. Kamienica przy ulicy Górniczej 26, 1898 rok

Plany kamienicy dla Cäcilie Weigert, na rogu ulic Górniczej 26 i Legionów powstały w listopadzie 1898 roku. Kamienica ma trzy kondygnacje i wysokie poddasze, środkowa oś od ulicy Górniczej jest delikatnie zaznaczona bardziej ozdobnymi obramieniami okien. Kindler stworzył dwa warianty projektu różniące się formą poddasza. Kamienica przy ulicy Sobieskiego 22, 1901 rok

W maju 1901 roku powstał projekt kamienicy przy ulicy Sobieskiego 22 dla kupca Fedora Schweigerta. Kamienica jest czterokondygnacyjna z nieznacznie występującymi po bokach ryzalitami. Parter jest boniowany, na pierwszym piętrze wyróżniają się okna z póquerkrągłymi naczółkami, a u góry elegancko wykończony architraw. Formy tej kamienicy nawiązują do nieco wcześniejszych projektów Otto Kotzulii. Kamienica przy ulicy Powstańców 30, 1902 rok

Projekt kamienicy przy ulicy Gliwickiej 17 powstał dla mistrza masarskiego Blasiusa Hajok (iniciación „BH” – widoczne są na drzwiach wejściowych) w grudniu 1902 roku. Narożna, trzykondygnacyjna kamienica ma malowniczo ukształtowany dach i ozdobne kroksztyny. Na ściętym narożniku umieszczono wykusz z balkonikiem. Parter jest boniowany, zwraca uwagę detallar architektoniczny i mistrzowsko wykonana stolarka. Kamienica przy ulicy Opolskiej 10, 1903 rok

Proyectos de estudio dla mistrza zduńskiego Franza Wrobla powstał w styczniu 1903 roku. Trzypiętrowa kamienica łączy klasyczne formy z nowymi, secesyjnymi dekoracjami. Pilastry loggi balkonowej porosły słonecznikami, które wkradają się także między woluty na głowicach kolumn i w ozdobne płyciny. Tymi słonecznikami nieśmiało w 1903 roku wkraczała secesja do Tarnowskich Gór. Fasada została zakomponowana niesymetrycznie. W lewej osi, nad bramą wjazdową umieszczono dwie loggie. Natomiast w piątej osi, nad wejściem, spiętrzony wykusz. Kamienica przy ulicy Opolskiej to najokazalszy i chyba najciekawszy projekt Kindlera. Kamienica przy ulicy Wajdy 3 i 5, początek XX wieku

Brak zachowanych planeaw uniemożliwia dokładne określenie daty powstania dwóch prawie identycznych kamienic przy ulicy Wajdy nr 3 i 5. Na podstawie secesyjnych, kwiatowych dekoracji można unas prospecciones de los parques en los que se encuentran los lugares de trabajo en el extranjero. Budynki były własnością Kindlera więc z pewnością el jest ich autorem. Oba budynki mają prawie identyczne, proste fasady. Wyróżniają je jedynie ozdobne portale z pięknymi drzwiami i wspomniane secesyjne dekoracje między oknami pierwszego i drugiego piętra. Kamienica przy ulicy Powstańców 36, 1905 rok

Nos wrześniu 1905 roku, powstał projekt dwupiętrowej kamienicy dla mistrza masarskiego Philipa Czerwonki. Opis rysunku nie pozwala jednoznacznie określić, kto był jego autorem – Johanes Kindler, czy miejski technik budowlany A. Hahn. W listopadzie tegoż roku powstał jednak drugi projekt – wkrótce zrealizowany – jednoznacznie podpisany przez Kindlera. Fasada jest asymetryczna, z różnie uformowanymi bocznymi akcentami. Obramienia okien mają płynne, rzeźbiarsko potraktowane, secesyjne formy. Fabryka papieru przy ulicy Piłsudskiego 13, 1906 rok

Cztery lata po powstaniu kamienicy pod numerem 36, Kindler zaprojektował – również dla Philipa Czerwonki – sąsiedni budynek pod numerem Porównując te sąsiednie kamienice, zobaczymy jak bogate secesyjne formy stały się niemodne w 1909 roku. Kamienice Przy ulicy Nakielskiej, 13 – 23, lata 1909-1910

W styczniu 1909 roku powstaje projekt kamienic przy ulicy Nakielskiej pod nr 19, 21 i 23, aw kwietniu 1910 projekt kolejnych trzech recambio de piezas de las partes de las piezas de las partes de las partes de las partes de los recuentos de las partes de los recambios, las partes de las partes de los recuentos de las partes de los recuento de los recargos. Urzędniczej Spółdzielni Mieszkaniowo-Oszczędnościowej w Tarnowskich Górach). Sześć czterokondygnacyjnych budynków mimo swojej prostoty jest ciekawie zaaranżowana. Na fasadach widać jeszcze wpływy secesji z malarsko skontrastowaną fakturą cegły i tynku. Weranda Hotelu Freie Bergstadt przy ulicy Opolskiej 1, 1913 rok

banner