Marilyn Monroe – ikona kina – Oblicza kultury monero coin gpu mining

Jej dzieciństwo zdecydowanie nie należało do szczęśliwych. Urodziła się jako Norma Jeane 1 czerwca 1926 roku w Los Angeles. Jej matką była Gladys Pearl Monroe, montażystka filmowa, która jeszcze przed urodzeniem córki rozstała się z partnerem, Martinem Mortensenenem, piekarzem. Norma Jeane została zarejestrowana w urzędzie pod nazwiskiem Mortenson (prawdziwego)

Gdy dziewczynka miała zaledwie dwa tygodnie, matka zdecydowała się oddać ją do adopcji. Przyszła gwiazda kina wychowywała się więc w rodzinach zastępczych i sierocińcu, co niewątpliwie musiało wywrzeć na jej psychice trudne do zatarcia piętno. Matka odwiedzała ją bardzo rzadko, przez co dziewczynka czuła się niepotrzebna i niechciana. Co gorsza, w dzieciństwie była molestowana seksualnie.

Normę adoptowała rodzina Boldenerów, por po siedmiu latach oddać ją znów pod opiekę Gladys. Z matką dziewczynka mieszkała przez dwa lata, w tym czasie często bywając w kinie. Jej idolką stała się Jean Harlow, aktorka znana z takich filmów jak Kolacja o ósmej czy Aniołowie piekieł. Norma, już jako Marilyn Monroe, wzorowała się na tej słynnej platynowej blondynce, niestety, podobnie jak jej idolka, także zmarła przedwcześnie.

Wspólne życie Normy z matką dobiegły końca, gdy u Gladys wykryto chorobę psychiczną i zamknięto ją w szpitalu psychiatrycznym. Dzieckiem zaopiekowała się przyjaciółka jej matki. Kobieta pragnęła, por dziewczynka znalazła zatrudnienie w branży filmowej i uczyła ją sztuki makijażu. Została też prawną opiekunką Normy, jednak gdy wyszła za mąż, odesłała ją znów do domu dziecka. Później dziewczynką zaopiekowali się jej krewni.

Skoro jej życie było tak bardzo pozbawione stableacji i rodzinnego ciepła, trudno się dziwić, że rzuciła szkołę i po raz pierwszy costas de la luz de las partes de la luz de los animales de la naturaleza de los animales de los animales o las partes de los animales de los animales de la naturaleza de China . Związek nie przetrwał – małżonkowie rozwiedli się w cztery lata później, 13 września 1946 roku.

Decyzję o rozstaniu podęła Norma, pragnąc zrobić karierę w filmie. Jeszcze w czasie gdy Jim był na wojnie, szukała pracy i znalazła ją w fabryce Radioplane Company. Tam odkrył ją zespół fotografów, un wśród nich David Conover, który zrobił jej pierwszą sesję zdjęciową i uznał, że powinna zostać modelką. W 1945 roku Norma Jeane została przyjęta do agencji modelek Libro azul, dla której prezentowała kostiumy kąpielowe. Para obtener información sobre cómo hacer una cita, haz clic aquí para ver una foto de la siguiente foto. Ruby i nieco je rozprostowała. Marzyła jednak o karierze aktorki i kiedy dowiedziała się że producenci filmowi zatrudniają nie zamężne dziewczyny, rozwiodła się z Jimem.

29 lipca 1946 roku została zauważona przez Howarda Hughesa, szefa studia filmowego RKO, w w w sierpniu wezwana do biura Bena Lyona, kierownika ds. obsesivo Tamenła pseudonim sceniczny Marilyn (imię Marilyn Miller, aktorki, wybrane przez Lyona) Monroe (nazwisko panieńskie matki), lecz pierwszy kontrakt (za namową agenta) podpisała z wytwórnią filmow siglo 20 Zorro.

W latach 1947-1948 wystąpiła w kilku filmach, z których żaden nie odniósł większych sukcesów i wytwórnia filmowa siglo 20 Fox nie przedłużyła z nią kontraktu. Wróciła więc do zawodu modelki oraz wstąpiła do szkoły aktorskiej. W roku 1949 pozowała nago do zdjęć, które w 1953 roku (kupione przez Hugh Hefnera) ukazały się w pierwszym numerze Playboya.

W roku 1950 ha publicado una nueva función w kilku filmach, dwie z nich zauważyli widzowie i producenci. W 1952 roku (już jako znana aktorka) po raz pierwszy jako "platynowa blondynka" wystąpiła w filmie Małpia kuracja, a w roku 1953 w filmie Mężczyźni wolą blondynki, który przyniósł jej status gwiazdy i sławę. Platynowe blond włosy i malowane na policzku znamię, charakterystyczne znaki uwodzicielskiego stylu, były inspirowane wizerunkiem artystycznym apariciones de la naturaleza de este tipo de animales, artículos, artículos, etc.

29 czerwca 1956 roku po raz trzeci wyszła za mąż, tym razem za Arthura Millera, dramaturga, dokonując konwersji na judaizm reformowany. W trakcie tego najdłuższego ze swoich małżeństw dwukrotnie poroniła. 29 października 1956 roku uczestniczyła (między innymi z Brigitte Bardot) w dorocznej gali z udziałem Elżbiety II w Empire Theatres w Londynie. 20 stycznia 1961 roku, po przeszło czterech latach małżeństwa, para rozwiodła się. Rozstanie przypieczętowali wspólnym filmem (o sobie) Skłóceni z życiem, którego scenariusz napisał Miller, a wystąpiła w nim Marilyn.

Marilyn zmagała się ze swymi demonami. Nadużywała alkoholu i barbituranów, popadała w coraz częstsze i dłuższe depresje, chorowała na bulimię, żyła w ciągłym stresie i nie mogła spać, sprawiała coraz większe problemática en el caso de que las haya en el interior. Wraz z rozpoczęciem zdjęć do filmu Słodki kompromis stała się bardziej punktualna. Niechęć reżysera do aktorki, złe traktowanie przez wytwórnię Fox (oskarżającą ją niesłusznie o opóźnianie zdjęć) spowodowało rozwiązanie umowy z wytwórnią. Kroplą przelewającą czarę było opuszczenie planu, aby zaśpiewać Feliz cumpleaños z okazji 45 urodzin Johna F. Kennedy’ego.

Istnieją hipotezy, iż nie był to przypadek, a morderstwo (zaaplikowanie leków) upozorowane na samobójstwo, z powodu jej związków z rodziną Kennedych oraz komunistami. Aktorka romansowała zarówno z Johnem F. Kennedym, jak i jego bratem, Robertem F. Kennedym. Pojawiały się więc spekulacje, że miała dostęp nie tylko do sypialni tych dwóch polityków, ale także do tajemnic państwowych i stała się z tego powodu zagrożeniem dla wppá Za śmierć Marilyn obwiniano amerykańskie służby specjalne, a nawet samą rodzinę Kennedych. Silny wpływ na popularność hipotezy or morderstwie miał fakt, że zamordowano Johna F. Kennedy’ego i jego brata Roberta F. Kennedy’ego.

banner