Koncepcje organizacji systemu OPK w Polsce w latach 1966-1970 litecoin plataforma de minería hashrate

Obrona powietrzna terytorium Polski w połowie lat 60-tych oparta była na trzech korpuśnych rejonach obrony. ¿Cuál es tu opinión? ¿Qué hay de nuevo? ¿Qué es esto? Jednostki artylerii OPK para zarówno jednostki wyposażone w najnowszy sprzęt rakietowy (zestawy SA-75M Dwina i S-75M Wołchow), jak również jednostki posiadające działa przpaczoteapacio Artyleria zorganizowana była w dywizje, brygady i pułki artylerii rakietowej oraz pułki artylerii lufowej. Rozmieszczone były wzdłuż wybrzeża morskiego (por Szczecina aż po rejon Trójmiasta), w rejonie Warszawy, Poznania oraz na Górnym Śląsku i w rejonie Nowej Huty koło Krakowa. Artyleria rakietowa była jednak rozmieszczona na wybrzeżu nierównomiernie. Na obszarze od Zatoki Gdańskiej do Zalewu Szczecińskiego dyżury bojowe pełniło zaledwie 5 dywizjonów ogniowych 1, wszystkie skoncentrowane wokół trójmiasta. Lotnictwo myśliwskie OPK (LM OPK) w sile dwunastu pułków lotnictwa myśliwskiego bazowało na sieci lotnisk. Wojska radiotechniczne miały na terenie Polski sieć 60-ciu posterunków i wyposażone były w stacje radiolokacyjne różnego typu. Wsparciem tych jednostek były oddziały rozpoznania i przeciwdziałania radioelektronicznego (ośrodek rozpoznania radioelektronicznego i ośrodek przeciwdziałania radioelektronicznego). Dowodzenie prowadzone było poprzez sieć stanowisk dowodzenia wybudowanych dla ugrupowań jednostek OPK przeznaczonych do wspólnej obrony rejonów Warszawy, Gdyni, Poznania i Górnego Ślss.

W ramach reorganizacji Wojsk Radiotechnicznych planowano do końca 1970 r. mieć 58 posterunków radiolokacyjnych (RLP) wchodzących organizacyjnie w skład trzech brygad radiotechnicznych (BRT), przypadających po jednej brygadzie na każdy Korpus OPK. W ramach brygad miało funkcjonować w sumie 16 batalionów radiotechnicznych (brt), które posiadały 16 zautomatyzowanych RLP (ZRLP) i 42 niezautomatyzowane RLP (NRLP). Wymagało to rozformowanie istniejących do tego momentu dziewięciu samodzielnych batalionów radiotechnicznych OPK, trzech posterunków radiolokacyjnych z plm OPK i innych pododdziałów. Sieć stacji miała pracować w zautomatyzowanym systemie zbierania informacji i naprowadzania lotnictwa myśliwskiego. Takie ugrupowanie Miało zapewnić możliwość wykrywania celów kierunków do Warszawy aw przedziale od 500 do 35000 m nad całym pozostałym obszarem kraju. Wyposażenie jednostek miały stanowić importowane i produkowane w kraju stacje radiolokacyjne P-14, P-35, Jawor-M, P-15 oraz wysokościomierze PRW-11 i Bogota-M.

Wariant I zakładał organizację według pierwotnej koncepcji z poprawkami obniżającymi koszty. Istniałyby nadal trzy korpusy z siedzibami dowództw w Radomiu, Bydgoszczy i Wrocławiu. Zrezygnowano jednak z tworzenia pułku artylerii rakietowej OPK w Słupsku a przyjęto organizację dwóch dywizji artylerii rakietowej na wybrzeżu (w Gdyni i Szczecinie) mających Pojawiał się jednak problem, bo te dwie dywizje miałyby łącznie trzy dywizjony techniczne i w takim układzie jeden z nich musiałby zaopatrywać dwa dywizjony ogniowe z jednej dywizji i dwa z drugiej. Konieczne stałoby się wtedy kierowanie zaopatrzeniem przez nadrzędny szczebel dowodzenia. Dlatego rozważano dwie opcje: sformować na wybrzeżu nie dwa a trzy dywizjony techniczne, aby każda dywizja artylerii miała p. P. P. P. P. P. P. P. P. W drugiej opcji problem zaopatrywania w pociski rakietowe rozwiązany byłby przez usamodzielnienie dywizjonów ogniowych pod tym względem. Preferowana była właśnie ta druga opcja, bo wtedy w szczecińskiej dywizji wszystkie dywizjony byłyby samodzielne a w gdyńskiej tylko trzy nowoformowane. Dywizjon techniczny gdyńskiej brygady obsługiwałby tylko istniejące już wcześniej dywizjony. Jednostki artylerii lufowej podlegałyby rozformowaniu tak, jak zaproponowano w pierwotnej wersji.

Hacer realizacji tego wariantu konieczne byłoby rozformowanie 9 samodzielnych Batalionów radiotechnicznych un sformowanie 15 samodzielnych zautomatyzowanych Batalionów radiotechnicznych (Warszawa-Babice, Szymany, Raciąż, Władysławowo, Ustka-Duninowo, Chojnice, Szczecin-Kołbaskowo, Zegrze Pomorskie-Darsewo, Kołczewo-Chynowo, Poznań- Babki, Krosno Odrzańskie Wrocław i Tarnowskie Góry, Łódź-Łask, Sandomierz-Ożarów). Rozwinięto por 7 nowych RLP. Samodzielne bataliony radiotechniczne składały się w tym wariancie z głównego RLP (GZRLP) i jednego do trzech niezautomatyzowanych radiolokacyjnych posterunków (NRLP). W tym wariancie dowodzenie opierałoby się o sieć stanowisk dowodzenia w tym: Centralne SD, juego SD DOPK, dziewięć SD plm OPK, trzy SD spa OPK, pietnaście SD samodzielnych batalionów radiotechnicznych. Nie planowano utrzymywania połączonych i zasadniczych SD. Dowodzenie lotnictwem myśliwskim prowadzone byłoby przez 15 zautomatyzowanych punktów naprowadzania (ZPN) oraz 28 niezautomatyzowanych punktów naprowadzania (NPN).

banner