Historia de Chemik Litecoine

Historia szkoły Historia szkoły a życiorys zbiorowy, z którym wielu ludzi związało swoje życie zawodowe. Gmach naszej szkoły był budowany de 1910 roku dla potrzeb pruskiego Królewskiego Seminarium Nauczycielskiego. Istniało ono do 15 czerwca 1922r., Kiedy to po Plebiscycie w Tarnowskich Górach ówczesny Wydział Oświaty Publicznej wydelegował komisję do przejęcia tego zakładu od władz di władz niicheckich.

Dyrektorem szkoły został dr Jan Reginek, un skład pierwszego grona pedagogicznego był następujący: prefekt ks. Piotr Kowolik, el prof. Henryk Wójcik, prof. Florian Krawiec, prof. Antoni Małota, prof. Pikdelski, el prof. Antoni Wójcikiewicz, prof. Józef Knosała. W miarę rozwoju do Seminarium przybywali nowi nauczyciele: prof. Stanisław Ciekliński, prof. Władysław Babirecki, prof. Antoni Włodarski, el prof. Apostolado de Maksymilian, prof. Pikdelski, el prof. Woźniaczek, ks. Peikert.

Programa nauki oprócz przedmiotów ogólnokształcących i zawodowych uwzględniał również przedmioty artystyczne, każdy uczeń uczył się grać na skrzypcach, fortepianie i organach. Nastroje uczniów były entuzjastyczne. Pochodzili ze wszystkich trzech byłych zaborów. Pedagodzy mieli jeden wspólny cel – wykształcić przyszłego, dobrego nauczyciela – gorliwego patriotę. W latach 1925 – 1937 ukończyło seminarium ok. 400 wykwalifikowanych nauczycieli, przygotowanych do pracy w polskich szkołach na Górnym Śląsku i na Opolszczyźnie, która w wyniku podziału znalazła się po stronie niemieckiej.

W roku 1924 Rada Miejska w Tarnowskich Górach ufundowała dla Seminarium tablice pamiątkową Karola Miarki – działacza narodowego Górnego Śląska, nauczyciela, publicysty pisarza i wychowawcy. Szkoła odtąd nazywała się: Seminarium Nauczycielskie imienia Karola Miarki. Równocześnie Rada Miejska ufundowała stypendia dla uczniów pochodzących z Tarnowskich Gór i powiatu tarnogórskiego. Osiągnięcia Zakładu Kształcenia Nauczycieli były duże. Powstały pracownie fizyczno-chemiczne, geograficzno-matematyczne, uczniowie wykonywali pomoce naukowe w utworzonych w tym celu warsztatach stolarsko-mechanicznych. Szkoła jako środowisko kulturalne urządzała koncerty, organizowała występy teatralne, rozwijało się harcerstwo. Opinia o uczniach, un potem absolwentach, była bardzo dobra. W latach 1932 – 1939 udostępniano pomieszczenia naszej szkoły polskiemu Liceum Raciborskiemu, ze względu na rozpoczęte w Raciborzu akcje germanizacyjne. W 1937r. w Polsce likwidowano Seminaria Nauczycielskie, otwierano trzyletnie Licea Pedagogiczne, do których przyjmowano absolwentów tzw. małego gimnazjum, tym samym kształcenie nauczycieli wydłużyło się.

Pierwszym Dyrektorem Liceum Pedagogicznego został Władysław Strumiłło. Druga wojna światowa przerwała naukę w Liceum Pedagogicicnym. Po zajęciu Tarnowskich Gór przez hitlerowców Zakład posłużył za lokum dla Żeńskiego Seminarium Nauczycielskiego z Łalkenau. Pod koniec wojny szkoła została zamieniona na szpital wojskowy. W 1945 r. Wznowiono pracę tej placówki jako Liceum Pedagogiczne – pięcioletnie. W skład powojennego grona pedagogicznego weszli np .: Aniela Gralakowa, ks. Robert Przewodnik, profesorowie: Henryk Wójcik, Władysław Babirecki, Helena Karczewska, Antoni Wojcikiewicz, Stanisław Bober. Lisikowa. Kolejnymi dyrektorami byli: Jan Koza, Józef Tor, Władysław Bachowski, Elżbieta Sitkowska, Stanisław Książek, Stanisław Mistygacz, Ludwik Cyran.

W 1957 odbył się zjazd byłych wychowanków Seminarium Nauczycielskiego i Liceum Pedagogicznego z lat 1922 – 1956. Bezpośrednim inicjatorem este de los Estados Unidos de América de América del Norte. Henryk Wójcik. Inicjatywy Wójcika podjął Świerc i ówczesny dyrektor Ludwik Cyran. Organizatorzy zjazdu chcieli w ten sposób uczcić 35 rocznicę powstania Państwowego Seminario Nauczycielskiego w Tarnowskich Górach, a zarazem zbliżyć do siebie wychowanków dwóch pokoleń. Spotkanie zjazdowe ukázalo Wysokie wartości wychowawcze szkoły w okresie międzywojennym – albowiem pokolenie, które je ukończyło w latach 1924 – 1939 było tą generacją, która zdawać musiała egzamin z patriotyzmu w najtrudniejszym dla Polski okresie 1939 – 1945. Nie obeszło się niestety bez Ofiar – zjazd stąd byłych wychowanków połączono z uroczystym odsłonięciem tablicy ku czci poległych i pomordowanych w obozach koncentracyjnych nauczycieli. Koedukacyjne Liceum Pedagogiczne istniało do 1970 roku. Warto zaznaczyć, że mury tej szkoły opuściło wielu wszechstronnie przygotowanych nauczycieli, którzy uczyli lucoración de la luz de la luz de la luz de la luz de la luz de la luz de la luz de la luz de los animales o de los animales de compañía.

czerwcu W 1971 roku zlikwidowano Podstawowa szkole Ćwiczeń, która Jako ośrodek praktycznego Szkolenia przyszłych Nauczycieli współistniała z Seminarium Nauczycielskim, un potem z Liceum Pedagogicznym od roku szkolnego 1923 – 1924. Kolejny ważny rozdział w historii tego budynku rozpoczął się w roku 1967, powstało kiedy Technikum Chemiczne o specjalności: analiza chemiczna. Dyrektorem został mgr Julian Gwóźdź – bardzo dobry organizator, dydaktyk i wychowawca.

Z jego inicjatywy nastąpiła generalna przebudowa lokalowa budynku. Powstały doskonale wyposażone pracownie chemiczne, sala audytoryjna, pracownie innych przedmiotów. Zatrudniono wielu wybitnych nauczycieli z chemii – uczących do dzisiaj w tej szkole. Współpracowali z nim jako wicedyrektorzy: np. Jan Niedziela – długoletni, zasłużony nauczyciel i wychowawca młodzieży i np. Jolanta Wójcik – pedagógica wspaniały, przyjaciel młodzieży. Nasza szkoła zaczęła się rozwijać.

Na początku lat siedemdziesiątych powiat tarnogórski odczuwał pewny brak personelu medycznego, ponieważ wybudowano nowy vigo de los animales en su lugar W dniu 1-ego września w budynku przy ul. Opolskiej 26 znalazła siedzibę nowa szkoła – Liceum Medyczne dla uczniów, którzy ukończyli szkołę podstawową i pragnęli w toku pięcioletniej nauki, zdobyć zawawziczinazinazinazinazinazinazinazinazinazinazinazinazinazinazinazoczinazinazinazoczinazinazinazinazinazinazinazina Wprowadzenie nowego profilu kształcenia wymagało w szkole zatrudnienia magistrów pielęgniarstwa, lekarzy i farmaceutów oraz stworzenie pracowni do nauki zawodu. Organizacj Med Liceum Medycznego zajęła się pani Renata Głąbica – człowiek o niezwykłej energii.

Szkoły medyczne wniosły do ​​naszej placówki swoisty klimat – nauczycielki i uczennice w pielęgniarskich ubiorach, uroczystoścz ulz gonzajerozajerozotezonaconzonatzoczoczotezotezonzotezonzotezonzotezonazotezonazotezonazotezonazotezonazotezonazotezonazotezonzonzajonzonzonzajonzonzajonzonzajonzonzajonzonzajonzonzajonzonzon de la famazocho de las partes de los animales / gnzkzon de las ganas de los animales / de los animales / animales / animales / animales / animales / animales / animales / animales / animales / animales / animales / animales / animales / animales. W 1976 roku z inicjatywy Juliana Gwoździa wszystkie tutaj istniejące szkoły połączono w Zespół Szkół Chemiczno – Medycznych.

Od 1-go września 1990 roku dyrektorem jest mgr Ryszard Mitręga. De 1991 roku rozpoczyna się historia nowej szkoły – III Liceum Ogólnokształcącego, którego dynamiczny rozwój trwa do dzisiaj. W latach 1994 – 1999 nasze liceum miało filię dla młodzieży niepełnosprawnej na terenie Zakładu Rehabilitacji Zawodowej Inwalidów, co nadało szkole charakter charricter integacyjny. Nasza szkoła ciągle zmienia się, dostosowując kierunki kształcenia młodzieży do potrzeb rynku pracy, np. w ciągu ostatnich 10 lat w technikum chemicznym kształciliśmy w zawodach:

Para wszystko jest dowodem aktywności nauczycieli pracujących tutaj i Dyrekcji. Oblicze szkoły tworzy jej tradycja, przeszłość oraz teraźniejszość. Każdy z nas ma szansę zaznaczyć swoje miejsce, wnieść wkład w poziom edukacji oraz rozwój życia pozaszkolnego. Warto więc przypomnieć słynne zawołanie Adama Mickiewicza i odnieść je do naszej szkoły:

banner