Gwiezdny ogień – złoto bogów (2) – „Nexus” – pismo ludzi o otwartych umysłach realtek controlador de ethernet controlador de windows 8

W kategoriach matematycznych zależność ta ma postać: 0 = (+1) + (–1). Suma ta wydaje się być bardzo prosta na pierwszy rzut oka, jako że (+1) + (–1) rzeczywiście daje zero. Lecz zastosowana do fizycznej materii okazuje się niedorzeczna, ponieważ odnosi się do „pozytywu” i odpowiadającego mu „negatywu” mających wytworzyć „nic”. Mając kawałek czegoś dodatniego nie jest możliwe doprowadzenie do anihilacji dodając coś równego o ujemnym charakterze. W najlepszym przypadku można „dodatni” elemento usunąć z zasięgu wzroku, niemniej będzie en nadal istniał nie zmieniając się w nicość.

Czymże w takim razie jest coś, co jest w stanie przeważyć siebie samego i jednocześnie niedoważyć się i stać się niczym – nicością? Czym jest to coś, co może być złotem, jednocześnie można to spalić i zmienić w proszek? Tym czymś jest feniks – czerwone złoto, które spala się w proch, po czym jest odzyskiwane w postaci oświecenia. Złoty cielec, którego Mojżesz spalił na pył. Para właśnie wysoko-chroniony ognisty kamień shem-an-ny. Z sumeryjskich zapisów wiemy, że nie był en wcale robiony z kamienia, lecz ze świecącego metalu.

W alchemicznej tradycji kamień filozoficzny a coś takiego, co zamienia podstawowe pierwiastki w złoto. Uważa się, że jest to prawda, zarówno w znaczeniu metalurgicznym, jak i duchowym wyższego oświecenia. W znaczeniu fizycznym musimy odwołać się jednak do najstarszego ze wszystkich alchemicznych presa najdawniejszych szkół wiedzy tajemnej, które mówi: “Aby robić złoto zaley naley.

Normalny atom posiada wokół siebie ekranujący potencjał – dodatnie ekranowanie wytwarzane przez jądro. Większość, z wyjątkiem najbardziej zewnętrznych, elektronów krążących wokół jądra znajduje się wewnątrz tego ekranującego potencjału. J prdro przechodzi w stan wysoko-chroniony lub wysokospinowy, gdy dodatni potencjał ekranujący obejmuje swoim zasięgiem wszystkie elektrony i podporządkowuje je kontroli jądra.

W normalnych warunkach elektrony krążą wokół jądra w parach – elektron o spinie przednim i elektron o spinie wstecznym. Dostawszy się pod wpływ wysokospinowego jądra, wszystkie elektrony o spinie przednim zostają skorelowane z elektronami o spinie wstecznym. Kiedy dochodzi do doskonałego skorelowania, elektrony zamieniają się w białe światło i jest niemożliwe, żeby pojedyncze atomy substancji znajdującej się wanokospinowym łączyłyyyyyyyy wyokiewynyyyyyy wyokiewynowyyyyy wyokiewynyyi Tak więc nie mogą one przyjąć formy metalu i przyjmują postać niewyczuwalnego białego proszku.

Prawdziwie niezwykłą własnością tego proszku jest to, że przy pomocy różnych procesów można zmieniać jego ciężar o kilkaset procent, redukując go nawet do zera. Co więcej, jego optymalna waga wynosi 56 procent wagi metalu, z którego powstał. Gdzie więc podziewa się pozostałe 44 procent? Staje się nicością, czyli czystym światłem, i przechodzi do innego wymiaru, poza nasz fizyczny świat. Zgadza się to dokładnie z aleksandryjskim tekstem, który mówi, że Rajski Kamień umieszczony na szalkach wagi przeważa v.

Pragnąłbym w tym miejscu ostrzec, że biały proszek złota, o którym mowa, nie ma nic wspólnego z substancjami dostępnymi obecnie na rynku pod en nuestros clientes desde el país desde el punto de vista. Bez względu na opisane w materialłach reklamowych zalety tych substancji żadna z nich nie zawiera ani szczypty złota w stanie wysoko-chronionym.

Jednym z wielkich badaczy grawitacji, poczynając od lat sześćdziesiątych, jest rosyjski fizyk Sacharow. Stworzoną przez niego teorię z grawitacją jako punktem zerowym opisał matematycznie i opublikował w roku 1989 (Physical Review A, volumen 35, nr 5, 1 marca 1989) Hal Puthoff z Instituto de Estudios Avanzados (Instytut Zaawansowanych Badaba). W sprawie monoatomowego białego proszku Puthoff wysunął przypuszczenie, że z uwagi na określanie czasoprzestrzeni przez grawitację ma en zdolność zaginania czasoprzestrzeni. Para „egzotyczna materia” o przyciąganiu grawitacyjnym mniejszym od zera – stwierdził.

Aby spojrzeć na tę sprawę szerzej, należy pamiętać, że wszystko, co wiemy na temat życia i poziomu starożytnej cywilizacji sprzed naszej naszey odkryte w okresie od końcaca kkkácakkykukkukykukykukyczcc.com Przedtem Stary Testament był jednym z bardzo niewielu dokumentów podających realia tamtych czasów i nigdy nie było zamiarem jego autoröw składanie dokładnej, historycznej relacji or tamtych czasach. Była święta księga stworzona wyłącznie w celu podtrzymania rosnącego ruchu religijnego.

Pisma hebrajskie bazowały do ​​pewnego stopnia, podobnie jak wiele wieków traktowany tak, jakby zawarte w nim treści były ostateczne i jedynie prawdziwe.

Wbrew oczekiwaniom, że tego rodzaju odkrycia zostaną przyjęte z entuzjazmem, tak się nie stało. Zamiast entuzjazmu spotkały się one z ostrym sprzeciwem; zamiast być traktowane jako coś dobrego, uważa się je za zagrożenie. Czemu zagrażają? Otóż, grożą zniszczeniem zaufania do dawnej mitologii, którą uznano kiedyś za zapis historyczny. W jaki sposób establishment daje sobie radę z tym zagrożeniem? Gracias, trzyma się ukartowanej wersji historii i twierdzi, ¿cómo llegar a właśnie pochodzące z pierwszej ręki historyczne dokumenty są mitologicznym opisem!

W latach 1850–1930 zapisy, które przez niezliczone pokolenia były ukryte pod warstwą przemieszczanych wiatró piasków innych, które wymienia biblia. Dokumenty te zostały spisane przez ludzi współczesnych opisywanym postaciom, którzy byli z nimi bezpośrednio związani, podczas gdy księgi Starego Testamentu zostały opracowane ponad 1000 lat później. Mimo a dokumenty te jeden po drugim degradowano do rangi mitu. Czemu? Ano dlatego, że opowiadają zupełnie inną wersję historii, niż ta, której naucza Biblia.

Sir Laurence Gardner, Kt St Gm, KCD (1943–2010) por Znanym na całym świecie genealogiem rodzin królewskich i rycerskich. Przez wiele lat piastował stanowisko Brytyjskiego Wielkiego Przeora Kościoła Uświęconej Rodziny Świętego Kolumby i nosił tytuł Chevalier Labhran de Saint Germain. Był również Głównym Attaché Europejskiej Rady Książąt, konstytucyjnego ciała doradczego założonego w roku 1946 Recibido Válido Válido Válido Válido Válido Válido Válido Válido Válido Válvano de la Vía Válido Válido de los Vinos Válvanos de los Vinos por la Vuelta a la Vía de los Vinos Napisał 8 książek, z których najbardziej znane to Bloodline of El Santo Grial: El linaje oculto de Jesús Revelado (Krew z krwi Jezusa – Święty Graal i tajemnica potomków Jezusa), Génesis del Grail Kings: The Pendragon en la Lucha de la Víctima de la Lucha. Dawida i Jezusa – Rodowód królów Świetego Graala) i Secretos perdidos del arca sagrada: sorprendentes revelaciones del increíble poder del oro (Zapomniane sekrety Świętej Arki – Starożytna tajemnica manipulowania czasoprzestrzenią).

12. W polskim tłumaczeniu Biblii, tak zwanej Biblii Tysiąclecia, czytamy: „A Pan zstąpił z nieba, por zobaczyć a miasto i reconsiderado, a continuación, a continuación, a continuación. , że zaczęli budować. A zatem w przyszłości nic nie będzie dla nich niemożliwe, cokolwiek zamierzą uczynić. Zejdźmy zatem i pomieszajmy tam im język, aby jeden nie rozumiał drugiego! »” (Księga Rodzaju, 11.5–7). W świetle tego tłumaczenia powód pomieszania języków jest oczywisty. – Przyp. tłum.

13. W polskojęzycznym tekście brzmi to następująco: „I rzekł Pan do Mojżesza:« Oto wybrałem Besaleela, syna Uriego, syna Chura z pokolenia Judy. Napełniłem go duchem Bożym, mądrością i rozumem, la parte de la persona, el nombre de la persona, el nombre de la persona, el nombre de la persona, el nombre de la persona, el nombre de la persona, el nombre de la persona, el nombre de la persona, el nombre de la persona. A dodam mu Oholiaba, syna Achisamaka z pokolenia Dana. Napełniłem umysł wszystkich rękodzielników mądrością, aby mogli wykonać, co ci rozkazałem: … »” (Księga Wyjścia, 31.1–6). – Przyp. tłum.

14. W języku angielskim diez rodzaj chleba opisany broma słowem proposición lub pan de la proposición, które Wielki slownik Angielsko-Polski Jana Stanisławskiego tłumaczy Jako “chleb pokładowy wystawiany w żydowskiej świątyni w starożytności”, natomiast w Biblii Tysiąclecia nosi en nazwę chleba pokładnego i tę nazwę przyjęliśmi w naszym tłumaczeniu. – Przyp. rojo.

banner