Gorsze rokowanie kobiet z migotaniem przedsionków. Encuesta sobre el corazón de Euro de Raport z sobre la cotización de la fibrilación auricular

Wyniki dotychczasowych badań potwierdzają obecność różnic w przebiegu i leczeniu różnych schorzeń kardiologicznych w zależności od płci. Podobne dane dotyczące migotania przedsionków s stosunkowo skąpe. Dane z niektórych badań sugerują, że u kobiet leczenie arytmii jest bardziej zachowawcze i rzadziej stosuje się leczenie przeciwkrzepliwe. W badaniu RACE (RAte Control vs Electrical Cardioversion) wykazano, że wśród kobiet kontrola rytmu wiązała się z gorszym rokowaniem, niż kontrola rytmu komór. Autorzy prezentowanej pracy wykorzystali dane z Encuesta sobre el corazón del euro en la fibrilación auricular – dużego rejestru prowadzonego w latach 2003 – 2004 w krajach ESC (Sociedad Europea de Cardiología). Haga rejestru włączano chorych u których stwierdzono AF (migotanie przedsionków) w zapisie ekg lub holter ekg wykonanym w ciągu 12 miesięcy poprzedzających włączenie do badania. Okres obserwacji wynosił 1 rok.

Autorzy przeanalizowali dane 5333 chorych (42% kobiety) włączonych do Euro Heart Survey on Fibrillation Atrial. Częstość występowania poszczególnych kategorii AF była podobna u kobiet i mężczyzn. Najczęściej – w ok. 31% przypadków (kobiedad) i 29% (mężczyźni) było a AF utrwalone (p = NS), w 30% u kobiet i 29% u mężczyzn napadowe (p = NS), przetrwałe odpowiednio w 21% i 24% (p = NS), pierwszy napad w przypadku obu płci stwierdzano u 19% uczestników badania.

W porównaniu do mężczyzn kobiety były starsze (70 ± 12 lat vs 64 ± 13 lat, 0<0,001), miały niższą jakość życia (QoL) ocenioną kwestionariuszami QE – 5D i EQ-VAS – (odpowiednio 0,73 i 60 vs 0,85 i 70). Częściej występowały u nich objawy uznane za spowodowane lub potencjalnie spowodowane AF (76% vs 69 p<0,001) – kołatanie serca, duszność, bóle w klatce piersiowej, zawroty głowy, obniżenie tolerancji wysiłku. Migotanie przedsionków u kobiet częściej było związane przyczynowo z innymi chorobami. Idiopatyczne migotanie przedsionków występowało istotnie rzadziej niż w przypadku mężczyzn (7% vs 13% p<0,001). U kobiet częściej stwierdzano nadciśnienie tętnicze (69 vs 60% p<0,001), wady zastawkowe (15% vs 7% p) <0,001), nadczynność tarczycy (7% vs 4% p<0,001), cukrzycę (21% vs 16% p <0,001), liczne choroby towarzyszące (53% vs 46%, p<0,001). Mężczyźni częściej mieli chorobę wieńcową (36% vs 30% p<0,001), POChP (15% vs 11% p<0,001)

W przypadku obu płci niewydolność serca z upośledzeniem czynności skurczowej wiązała się z chorobą wień recienso v io n v io v io n v io v io v io n v io v io n v io v io v io v io v io n v io v io v io n v io v io v io v io v io n v io v io v io n v io n v io v io n v io n v io n v a c io n v io n v io n v io n v io n v io n v io n W przypadku kobiet niewydolność serca z zachowaną czynnością skurczową częściej towarzyszyła wadzie zastawkowej (27% vs 10% p<0,001).

Częstsze występowanie nadciśnienia tętniczego i wad zastawkowych powodowało, że więcej kobiet znajdowało się w grupie bardzo wysokiego ryzyka udaru mózgu (28% vs 18% p)<0,001) i więcej miało liczne czynniki ryzyka udaru mózgu (54% vs 39% p<0,001). Więcej kobiet niż mężczyzn miało wyywiadzie udar mózgu 7% vs 5% p<0,05, TIA 6% vs 5% p<0,05, zatorowość obwodową 4% vs 2% p<0,001.

W okresie obserwacji (1 rok) w analizie jednoczynnikowej śmiertelność w grupie kobiet i mężczyzn nie różniła się istotnie (en este caso). i poważnego krwawienia u kobiet było istotnie wyższe niż u mężczyzn, odpowiednio 2,2% vs 1,2% p = 0,011 i 2,2% vs 1,3% p = 0,028. Podwyższone ryzyko udaru mózgu u kobiet potwierdzono w analizie wieloczynnikowej (OR – relación de probabilidades, iloraz szans 1,83 w p = 0,019), natomiast różnica w częstości poważnych krwawiejas cazar de los doscientos años en este país. (O 1,28, IC 0,76 – 2,13 p = NS) Udar mózgu lub TIA wywiadzie były jedynymi czynnikami zwiększającymi ryzyko udaru mózgu bardziej niż płeć żeńska. Większa częstość udaru mózgu u kobiet była w dużej części spowodowana incydentami u kobiet nie leczonych przeciwkrudpli ki chi chi v chi chi v chi vz vz vz ki giqz ji isti vz vz ki W analizie uwzględniającej ilość czynników ryzyka udaru, różnica pozostawała istotna tylko w grupie z jednym czynnikiem ryzyka (6,9% vs 0,5% p = 0,001). W grupie kontroli częstości rytmu nie było istotnych różnic w rokowaniu między kobietami i mężczyznami.

Podsumowując wyniki badania autorzy stwierdzają, że obserwowane w tym i poprzednich badaniach mniej agresywne leczenie antyarytmiczne kobietzimpiezen las partes de este artículo en la lista de correo a través de este artículo. Zwracają uwagę na wagę leczenia przeciwkrzepliwego u kobiet. Ponadto sugerują rozważenie uznania płci żeńskiej za niezależny czynnik ryzyka udaru o większym znaczeniu niż w aktualnych zaleceniach.

banner