Geologia historyczna (dla II r. Kier. Geologia) – Wydział MIM – Uniwersytet Warszawski – USOSweb weather monterosa ski italy

Dwusemestralny wykład i stowarzyszone z nim ćwiczenia mają na celu przedstawienie geologicznej historii Ziemi, w tym dziejów samej planety i historii życia. Systematyczne omówienie historii Ziemi poprzedza wprowadzenie dotyczące zasad datowania skał i procesów oraz klasyfikacji stratygraficznej. Omawiane jest powstanie układu słonecznego i Ziemi, zaś charakterystyka prekambru skupia si w na wczesnej ewolucji skorupy ziemskiej, atmosfery i hydrosfery oraz początkach ewolucji biologicz. Fanerozoiczna historia ziemi na tle tektoniki płyt ukazuje dalsze przekształcenia paleogeografii światowej, prowincje facjalne i biogeograficzne, zdarzenia tektoniczne i ewolucję basenów sedymentacyjnych. Rozwój kontynentów ilustrują głównie przykłady z Europy i Ameryki Północnej. Historia życia przedstawia główne etapy ewolucji i ekspansji biologicznej, radiacje i kryzysy, zmiany paleogeografii oraz ich powiązanie z fizyczną dynamiką planety.

Wykład ma za zadanie przedstawienie teoretycznych podstaw interpretacji dziejów Ziemi w oparciu or dane paleontologiczne, paleomagnetyczne, geotektoniczne i facjalne. Zajęcia rozpoczynają się przedstawieniem przedmiotu i wprowadzeniem w zasady datowania skał i procesów. Fanerozoiczna historia ziemi poprzedzona jest obszernym omówieniem prekambryjskiego etapu dziejów Ziemi, z uwzględnieniem wczesnej ewolucji recíproco recíproco recíproco recíproco Prekambryjska historia życia omawia chemiczną fazę syntezy żywych organizmów, ewolucję i zapis paleontologiczny Monera i Protoctista oraz przedstawia teorie dotyczące organizmów ediakarańskich oraz początków Metazoz. Fanerozoiczna historia ziemi przedstawiona jest w czterech głównych blokach stratygraficznych: wczesny paleozoik, późny paleozoik, mezozoik i kenozoik. W obrębie każdego z bloków omówione SA: stratygraficznego podziału podstawy, Przemiany paleogeografii światowej i Główne zdarzenia geotektoniczne, ewolucja życia, stratygrafii paleontologiczne podstawy, regionalny zápis historii kontynentów oraz wykształcenie facjalne na obszarze dzisiejszej Europy i Ameryki Północnej. W bloku dotyczącym starszego paleozoiku prezentowana jest struktura zmian różnorodności biologicznej, kryzysy i radiacje, ze szczególnym naciskiem na kambryjską eksplozję ewolucyjnazycazyaskasyy Prezentowana jest szczegółowa historia i budowa kaledonidów europejskich. Blok późnopaleozoiczny omawia zagadnienie zlodowaceń permsko-karbońskich oraz przyczyny i przebieg eustatycznych zmian poziomu morza. Ważnym zagadnieniem jest historia amalgamacji Pangei wraz z przedstawieniem historii i budowy łańcucha waryscyjskiego. Przedstawione s zróżnicowanie życia i struktura ekologiczna w morzach późnopaleozoicznych, rozwój ryb w dewonie, ekspansja życia na Mezozoiczna historia plany skupia się na omówieniu rozpadu Pangei i powstaniu oceanów: atlantyckiego i Tetydy. Prezentowane są najważniejsze etapy rozwoju życia w mezozoiku, w tym triasowa odnowa życia w morzach po wymieraniu perm / trias, ewolucja dinozaurów oraz kryzys kreda / paleogen. Kenozoiczna historia ziemi prezentowana jest z naciskiem na procesy formowania się obecnej geografii światowej w paleogenie i zmiany klimatyczne w paleogenie i neogenie z uwzględnieniem plejstoceńskiej epoki lodowej. Ewolucja życia w kenozoiku skupia się na ewolucji flory lądowej i jej prowincjonalizmie, radiacji przystosowawczej ssaków, rozwoju życia w trakcie i po zlodowaceniach plejstoszkaquququququq eqidid Regionalny zapis kenozoicznej historii kontynentów i oceanów prezentowany jest ze szczególnym uwzględnieniem budowy i ewolucji łańcucha alpejskiego i jego basenów przedgórskich. Wykład kończy się prezentacją kontynentalnego i oceanicznego zapisu historii epoki lodowej.

Po ukończeniu przedmiotu estudiante potrafi wymienić w porządku stratygraficznym główne etapy historii ziemi z uwzględnieniem przemian paleogeograficznych, biotycznych i facjalnych. Zna podstawowe etapy rozwoju życia na ziemi, główne radiacje i kryzysy oraz najważniejsze zespoły skamieniałości charakteryzujące skały wszystkich systemów fanerozoiku. Zna teoretyczne podstawy interpretacji zjawisk orogenicznych. Umie powiązać dane pochodzące z różnych dziedzin geologii w spójną całość umożliwiającą odtworzenie dziejów wybranych obszarów Europy w poszczególnych interwałach stratygazicchichy.

banner