Etang de Vaumigny – Powrót po latach nowinki.be previsión de precios litecoin

Po przebyciu 450 km meldujemy się u właściciela łowiska i bierzemy łódkę oraz kapoki i udajemy się na nasze stanowisko. Nic nie jest w stanie wyrazić tego, co czuje każdy wędkarz, który widzi przed sobą piękną wodę oraz mnóstwo miejsc, w których schronienie znalazły ryby – tak też było i z nami. Przez kilka minut staliśmy tak bez zbędnych słów, chłonęliśmy te chwile, później już standardowo mnóstwo pracy, organizowanie obozowiska, sondowanie dna, przygotowywanie zanęt oraz zestawów końowowowow. Po kilku godzinach ciężkiej pracy byliśmy szczęśliwi jak dzieci bawiące się w piaskownicy, gdyż czekał nas cały tydzień nad wodą, z dala od cywilizacji i zgiełku ulic.

Po kilku godzinach oczekiwań pierwsze branie u Waldka, początek spokojny i bardzo niewinny, w pewnym momencie przeistoczył się w walkę niczym z lokomotywą. Po jednej stronie ogromna ryba, która była tak silna, że ​​nie można było w żaden sposób jej zatrzymać, po drugiej mój kompan, który mógł tylko patrzeć na yeypoczynania. Z każdą minutą ubywało żyłki na kołowrotku, monstrum na haku nie miało dość i wciąż wybierało kolejne metry. Po odpłynięciu na przynajmniej 70 metrów, szybka decyzja, aby jednak siłowo zatrzymać poczynania przeciwnika i niestety ryba się espina, a na brzegu zostają niesamowite animalje po tak trudnymi.

Później pogoda zaczyna się zmieniać i każdego dnia mamy cztery pory roku, czyli deszcz, grad, silny wiatr i słońce. Para chyba wie każdy karpiarz, że takie zawirowania nie wróżą nic dobrego i niestety nas też para czekało. Po długich oczekiwaniach mamy kolejne branie, tym razem na moim zestawie. Szybki i sprawny hol i pierwszy karp ląduje na macie, waga pokazuje 18 kg, byłem w tamtym momencie być może najszczęśliwszym człowiekiem na świecie.

Kolejne brania to same porażki, gdyż ryby po zacięciu od razu wpływały w zaczepy, un tych na naszym stanowisku mieliśmy pod dostatkiem. Po czterech dniach, w nocy dźwięk mojego Delkima budzi mnie ze snu, wybiegłem z namiotu zaciąłem rybę i wiedziałem, że ta sztuka też będzie pięknym okazem. Po kilku chwilach przekazuję wędkę koledze i Waldek kontynuuje hol. Po kilku minutach kolejny karp zostaje podebrany i zważony – waga wskazuje 19,900 kg! Tak mało zabrakło do magicznej „20+”. Ale jak to mówią – Viking nigdy się nie poddaje, wiec i my walczyliśmy dalej.

W przedostatni dzień brania zaczynają się głównie za dnia, co wcześniej w ogóle nie zdarzało się na naszym stanowisku. Kolejny dźwięk kojący moje uszy, czyli Delkim, wygrywający himno do walki zrywa mnie z fotela i po zacięciu zaczyna się kolejny hol. Walka z rybą była trudna, gdyż z każdej strony mieliśmy zwalone drzewa i mały błąd skazywał nas na porażkę, czego już mieliśmy szansę doświadczyć podczas tego pobytu. Robiłem, co mogłem, aby ryba nie odpłynęła na boki. Po dłuższej chwili udaje się rybę podebrać. Szybkie ważenie i jest 20,600 kg, czyli pierwszy mój karp z dwójką z przodu w tym sezonie. Szybka sesja zdjęciowa i ryba w dobrej kondycji wróciła do wody.

banner