Dźwignia finansowa, lewar Zasady Forex litecoin segwit adopción

Dźwignia (inaczej lewar) bromea a narzędzie, dzięki któremu inwestor może obracać kapitałem znacznie większym, niż aktualnie przez niego posiadany. Wartość dźwigni (np. 1: 100) określa nam, ile razy więcej pieniędzy mamy do dyspozycji w stosunku do tego, co sami wpłaciliśmy. Wielkość kapitału, którym możemy zarządzać, kwota wpłacona x dźwignia, czyli w przypadku lewara 1: 100 disponujemy 100 razy większym kapitałem. Dzięki dźwigni inwestycje na rynku forex można zacząć nawet mając niewielką ilość pieniędzy.

Posiadamy kapitał w wysokości 5000 PLN. Zamierzamy handlować na parze walutowej EUR / PLN, której kurs wynosi przykładowo 3,5000 (za 1 EUR trzeba zapłacić 3,5 PLN). 1 lote (czyli 100.000 jednostek) kosztuje więc 100.000 x 3,5000 = 350.000 PLN. Nasz kapitał jest znacznie mniejszy od wymaganej kwoty. Korzystamy zatem z dźwigni finansowej, przykładowo o wartości 1: 100. Oznacza to, że potrzebujemy kwoty 100 razy mniejszej, niż wymagane 350.000 PLN. Wystarczy nam zatem 3500 PLN. Mamy więc dostateczną ilość środków, por móc zacząć inwestowanie.

Należy pamiętać, że w takim przypadku kontrakt jest 100 razy większy niż wpłata. Otwieramy pozycję za 5000 PLN, ale bierzemy udział w zyskach (lub stratach) hecho con 500.000 PLN. Zmiana kursu pary walutowej o 0,5% spowoduje więc zmianę o 0,5 x 100 = 50% naszej realnej wpłaty. Jeśli trafnie wytypujemy ruch rynku, z wpłaconych 5000 PLN zrobi nam się 7500 PLN.

Istnieją różne dźwignie. Najczęściej spotykane są lewary z przedziału 1:50 – 1: 200. Pojawia się więc pytanie – za pomocą której dźwigni powinniśmy handlować? Przede wszystkim należy uświadomić sobie, że dźwignia nie ma wpływu na to, ile zarobimy na jednym pipsie. Wpływ na to ma tylko i wyłącznie wielkość pozycji (ilość lotów), którą otworzymy. Spójrzmy na przykłady:

Inwestor A używa dźwigni 1: 100, natomiast inwestor B zdecydował się na lewar 1: 200. Obaj chcą inwestowaćć par par EUR / PLN po kursie 3,5000. 1 lote kosztuje więc 350.000 PLN. Inwestor A, używający lewara 1: 100, na 1 lote potrzebuje 350.000 x 1/100, czyli 3500 PLN. Inwestor B potrzebuje natomiast tylko 350.000 x 1: 200, czyli 1750 PLN. Oznacza a, że ​​jeśli obaj mają po 7000 PLN, a inwestor A będzie mógł otworzyć pozycję na 2 loty, a inwestor B na dwa razy więcej, czyli aż na 4 loty.

Para zależy. Przy większej dźwigni w przypadku otwarcia pozycji na 1 lot blokowany jest mniejszy depozyt zabezpieczający. W poprzednim przykładzie przy lewarze 1: 100 było a 3500 PLN, natomiast przy 1: 200 – 1750 PLN. Teoretycznie bezpieczniejsze wydaje się drugie rozwiązanie. Jednak w tym przypadku mamy możliwość kontrolowania aż 4 lotów, i gdy a zrobimy, będzie a znacznie bardziej niebezpieczne, niż gra na 2 lotach przy lewarze 1: 100. Dlaczego?

Wyobraźmy sobie, że inwestor A korzysta z lewara 1: 100 i otworzył pozycję na 2 loty, każdy po 3500 PLN. Inwestor B skorzystał z dźwigni finansowej 1: 200 i otworzył pozycje na 4 loty, każdy za 1750 PLN. Obaj zainwestowali w kontrakty cały swój kapitał (7000 PLN). Dla inwestora A wahanie kursu pary EUR / PLN o 1 pips będzie oznaczało zysk lub stratę 20 PLN. Dla inwestora Y 1 pips będzie warty 40 PLN. W przypadku niepomyślnego wytypowania kierunku, w którym podąży rynek, inwestor A straci całe swoje pieniądze po zmianie o 350 pipsów, natomiast inwestor B już po zmianie o 175 pipsów! Przy takim sposobie gry większa dźwignia jest rzeczywiście bardziej niebezpieczna.

banner